gehucht Fintele
Bij de samenvloeiing van de Lovaart en de IJzer ligt het gehucht Fintele. Reeds in de 13de eeuw wordt melding gemaakt van een windas, die de Lovaart met de IJzer verbond en de boten over een dam van de ene rivier naar de andere hees. De naam Fintele zou een vervorming zijn van de 13de-eeuwse benaming Wind-ele en verwijzen naar de plaats (=ele) waar de windas (= winde) stond. Die ?winde? bestond uit twee grote wielen op een dikke as en was opgesteld op de IJzeroever aan de monding van de Lovaart . Aan de wielen waren plankjes bevestigd waarop de vrouwen van Fintele liepen en zo de wielen lieten draaien. Het schip, dat met koorden aan de wielen was verbonden, gleed dan over de weg in een met vet ingesmeerde geul. De vaartuigen die op die manier werden overgeheveld, hadden een laadvermogen van 12 à 15 ton en een diepgang van slechts 50 cm. Zoals op de gedenksteen bij de brug te lezen is, dateert de eerste steenlegging van het huidige sassencomplex van 1827. De bouwwerken werden uitgevoerd in opdracht van Willem I der Nederlanden.
Auteur: Cellman
Meer informatie
Wijk

IJzertoren
Als ereteken aan de Vlaamse gesneuvelde soldaten aan het IJzerfront tijdens WO I, werd in 1930 de IJzertoren plechtig ingewijd. Tijdens WO II was de IJzertoren een decor voor collaboratie en een aanslag maakte de toren in 1946 met de grond gelijk. De Paxpoort verrees uit het puin van de eerste toren en een nieuwe IJzertoren werd opgebouwd. Vandaag kan je in de huidige toren over 22 verdiepingen heen het verhaal van ‘Oorlog, Vrede en Vlaamse Ontvoogding’ ontdekken. Op de toren geniet je bovendien van een prachtig zicht over de Westhoek. Als enig WO I-museum in de Belgische frontzone, levert het Museum aan de IJzer inspanningen naar 100 jaar WO I toe. Vanaf het voorjaar 2014 kan je terecht in het geactualiseerd museum en het nieuw onthaalpaviljoen. De site rondom de IJzertoren zal een aantal landschappelijke ingrepen ondergaan. Extra informatie: -Toegankelijk voor mindervaliden Contactgegevens: - IJzertoren - IJzerdijk 49, 8600 Diksmuide - Tel: +32 51 50 02 86 - Fax: +32 51 50 22 58 - E-Mail: info@aandeijzer.be - Web: www.ijzertoren.org - Dagelijks geopend van 01 oktober t.e.m. 31 maart van 9u tot 17u en van 01 april t.e.m. 30 september van 9u tot 18u. In het weekend en op feestdagen geopend vanaf 10u. Gesloten op 24, 25, 26 en 31 december 2012 en op 1, 2 januari 2013 en 3 weken na de Kerstvakantie. Toegangsprijs: €7 / 6-25 jaar: €1 / tot 6 jaar: gratis / 65+: €5 - Sluiting: 24-25-26/12+31/12, 01-02/01 + 3 weken na Kerstvak. toegangsprijs: 7 euro
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Meer informatie
Oorlog

Natuurgebied De Blankaart
Het natuurgebied is een waar paradijs voor talrijke en soms zeldzame vogel- en plantensoorten. In het Vlaams Bezoekerscentrum de Otter ontdek je alles over de natuur en de gebruikers van de IJzer- & Handzamevallei. Nachtelijke activiteiten worden in een duister kamertje belicht. Nadien kan je goed voorbereid op verkenning. Met de fluisterboot kan je genieten van een exclusieve excursie op het water.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Meer informatie
Natuurgebied

De Woudezel
Alternatieve bioboerderij Standje met planten Bijen- en vlindervriendelijke planten
Boerderij

Honingbijen en solitaire bijen
Bijenbond: honingbijen / imkerdemonstratie Natuurpunt de Otter: solitaire bijen door Sofie / kinderatelier Vlaams bezoekerscentrum De Otter
Bezoekerscentrum

Instappunt 2
Parking aan bezoekerscentrum De Otter
Parking

Natuurgebied De Blankaart, Diksmuide
Het domein rond de vijver 'De Blankaart', dat door winning van veen is ontstaan, is een schuil-, jaag-, overwinterings -en broedplaats voor zeldzame vogels. Dit erkend natuurgebied met zijn kasteelpark dat in de vorige eeuw werd aangelegd, is zeker een bezoek waard. Een wandeling door het park of de nabijgelegen IJzerbroeken, via het recent aangelegde en goed beschreven Blankaartpad (9,6 km), is een leerrijke en verademende ervaring! Om vogels te spotten hou je halt aan een van de vogelkijkhutten. Bezoek voor je wandeling zeker eens het bezoekerscentrum de Otter. Extra informatie: -Groepsrondleiding -Kindvriendelijk -Geschikt voor jongeren tussen de 12 en 16 jaar Contactgegevens: - Natuurgebied De Blankaart - Iepersteenweg 56, 8600 Diksmuide - Tel: +32 51 54 59 48 - Fax: +32 51 54 59 50 - E-Mail: otter.anb@vlaanderen.be - Web: www.otter.be - Vrij toegankelijk op de aangeduide paden. Niet toegankelijk tijdens storm en onweer of na zonsondergang. Honden aan de leiband. Gratis toegang.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Natuurgebied

Fort Knokke
Fort Knokke was een fort in de Belgische provincie West-Vlaanderen. Het lag aan de monding van de Ieperlee in de IJzer, in het noorden van Reninge en Merkem, tegen de grens met Nieuwkapelle.
Toen op het eind van de 16de eeuw de Vlaamse steden Veurne en Ieper na de verovering door Alexander Farnese in Spaanse handen kwamen, werden langs de IJzer en de Ieperlee een aantal forten aangelegd als verdediging tegen plunderingen van hervormingsgezinden uit de stad Oostende. Ten noorden van de samenvloeiing van de Ieperlee en de IJzer werd een klein sperfort opgetrokken. Toen Oostende in 1604 toch werd veroverd, verloren deze forten hun functie. Halverwege de 17de eeuw werd bij de Spaans-Franse oorlogen in het zuiden van de samenvloeiing een nieuw fort opgetrokken door de Spanjaarden.
Auteur: Wikipedia
Burcht

De Blankaart
De Blankaart is een natuurgebied in West-Vlaanderen. Het is een erkend natuurreservaat en is Europees beschermd als Natura 2000-gebied en is tevens onderdeel van het Ramsargebied 'de Blankaart en IJzerbroeken'. Het natuurreservaat is ontstaan in 1959 en is grotendeels gelegen in Woumen, een deelgemeente van Diksmuide. Ook bevindt zich een klein gedeelte op het grondgebied van Merkem, een deelgemeente van Houthulst. Het gebied omvat het domein van het Blankaartkasteel.
Auteur: Wikipedia
Natuurgebied

De Knocke
Dat er in de streek vaker gestreden is, blijkt uit het landschap. Op de plek waar het Kanaal Ieper-IJzer de IJzer bereikt, werd in 1678 door de Fransen fort De Knocke gebouwd. Militair architect Vauban noemde de stelling van aarden wallen en grachten destijds ‘onneembaar’. Simon de Rue, kapitein van het leger der Verenigde Nederlanden, bewees tijdens een verrassingsaanval in 1712 het tegendeel. Aan het einde van de achttiende eeuw werd het fort afgebroken, maar vanaf de houten infohut zijn de contouren van de voormalige wallen en grachten nog grotendeels zichtbaar.
Auteur: Natuurmagazine Roots
Burcht

Bloso Centrum De Rhille
Bloso Centrum De Rhille biedt je een ruime waaier aan begeleide sportactiviteiten. Initiatie ponyrijden of paardrijden, oriënteringssport, teambuilding, boogschieten, huifkartochten, balsporten, new games, circustechnieken en oude volkssporten zijn slechts een greep uit het aanbod.
Manège

Het Eversambos
In de omgeving van de voormalige abdij van Eversam plantte het Agentschap voor Natuur en Bos in 1994 het Eversambos aan als een gevarieerd loofbos met mooie struikranden en zonnige paden. In combinatie met de historische site van Eversam, vormt het bos een prachtig stukje natuur om van te genieten. Doordat het bos werd aangeplant op zware kleigrond, kan het er na regenperiodes ook vaak flink nat zijn en vinden ook waterminnende planten hier hun stek. Het bos is momenteel 38ha groot.

Bezoekerscentrum de Blankaart
In het bezoekerscentrum, gehuisvest in het kasteel van de Blankaart, kan je informatie vinden over de fauna en flora, de omgeving, het landschap en de activiteiten. Je kan ook met een gids op vroegmorgenexcursie gaan, een begeleide avondwandeling doen of een tochtje in de fluisterboot maken om de vele soorten vogels te spotten. !!!Op vertoon van het Westhoek KD -bandje of button krijgen de kinderen een gratis speurtocht!!! Meer info op www.westhoekkd.be
Bezoekerscentrum

Hoeve
Nr. 11. Hoeve met losse, lage bestanddelen, U-vormig opgesteld rondom een begrint erf met siertuin te midden, ten Z. afgesloten met haag, toegankelijk via hek tussen twee hekpijlers. Ten W., drenkplaats. Ten N.O. van het erf, boerenhuis van zes trav. onder overstekend zadeldak met houten sierlijst (Vlaamse pannen). Jaartal 1876 in r. zijgevel d.m.v. gele bakstenen opgenomen in het metselverband. Rode baksteenbouw. Gebruik van gele baksteen voor de plint, voor aansluitende omlijstingen en sluitstenen van de muuropeningen, voor aansluitende casementen en puilijsten, voor bekronend driehoekig fronton met houten kapelletje met beeld. Rechth. muuropeningen met afgeronde hoeken. Achtergevel. Eén opkamertrav. r. Haakse uitbouw onder zadeldak. L. zijgevel. Twee getoogde kelderopeningen. R. zijgevel. Twee houten bolkozijnen. Ten Z.O., dwarsschuur onder zadeldak (mechanische pannen). Gedateerd 1876 in r. zijgevel cf. boerenhuis. Rode baksteenbouw; gebruik van gele baksteen voor de strekken van de muuropeningen. Rechth. schuurpoort met "deurtje". Gedateerde rode bakstenen r. zijgevel met geel bakstenen hoekpilasters en aflijnend fries. Uilegat in de geveltop. Ten N.W., stalvleugel onder overstekend zadeldak (mechanische pannen), gedateerd 1876 in l. zijgevel cf. dwarsschuur. Witgekalkte baksteenbouw op een gepikte plint. L. zijgevel, identiek aan de r. zijgevel van de dwarsschuur. Ten W., paardestal.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen

Langgestrekte hoeve
Groenendijkstraat nr. 13. Verbouwd achteringelegen hoevetje ten noorden van de straat, in zijn huidige vorm van de jaren 1920 of 1930. Hoeve van het langgestrekte type; centraal het boerenhuis onder pannen mansardedak (dakkapellen naar verluidt later ingebracht), hierbij aansluitend links de stalling en rechts de schuur onder lagere zadeldaken. Gele baksteenbouw met gebruik van rode steen voor banden en strekken.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Hoeve

Hoeve met losse bestanddelen
Nr. 7. Aan de baan gelegen hoeve met losse, nagenoeg L-vormige opstelling van de gebouwen rondom siertuin (vermoedelijk voormalig erf?). Kleine nutsgebouwen en loods ten W., rondom huidig erf. Ten N.W. van siertuin, boerenhuis van vijf trav. + twee r.opkamertrav. en één bouwl. onder gebogen zadeldak (n // straat, mechanische pannen), uit XIXA. Verankerde gele baksteenbouw op gecementeerde, beschilderde plint. Rechth. kelderopeningen met getralied houten kozijn in korfboogomlijsting, onder de opkamer. Overige vensters rechth., oorspronkelijk verdiept in korfboogomlijsting (cf. sporen). Kozijnen deels bewaard. Rolluikkasten ter hoogte van vierde en vijfde trav. Rechth. deur met dito bovenlicht in getoogde omlijsting. Houten, beluikte kloosterkozijnen met kleine roedenverdeling, in korfboogomlijsting, in l.zijgevel. Lager aanbouwsel (XX) onder lessenaarsdak tegen l.g. Ten N.O. van grasplein gelegen stalling uit XIX: verankerd bakstenen gebouw onder gebogen zadeldak (n huis, mechanische pannen) met overkragende rand en klimmend dakvenster (laadzolder). Vnl. gewijzigde muuropeningen. Overige hoevegebouwen zonder noemenswaardigheden.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Hoeve

Wederopbouwhoeve
Achterin gelegen wederopbouwhoeve, toegankelijk via erfoprit met bakstenen pijlers. De site is als dusdanig reeds aangeduid op de Ferrariskaart (1770-1778) en de Atlas der Buurtwegen (ca. 1843), op de laatst genoemde kaart als "ferme Van Steene". Op dezelfde plaats heropgebouwd in de jaren 1920, geelbakstenen bestanddelen onder pannen zadeldaken. Ten noordoosten van het erf, boerenhuis met rechter opkamer onder hogere nok, evenals de deur gevat in naar boven versmallende nis (inscriptie "HEILIGE MARIA BID VOOR ONS"), mogelijk refererend aan het vooroorlogse boerenhuis (zie typologie van oude boerenhuizen in de polderstreek). Verzorgde gootlijst op klossen, laadvensters met uitgewerkt windbord. Rechthoekige muuropeningen, verdiept in korfboognissen, deels bewaard houtwerk met kruisindeling en kleine roedeverdeling. Tegen de rechter gevel, oude serre. Ten westen van het erf, bakhuis van het tweeledige type. Voorts stallingen en schuur met eerder verbouwd karakter.

Hoeve met wagenhuis
Zandfoortstraat nr. 7. Hoeve met markerende ligging aan een bocht van de weg. Markerend witgeschilderd huisvolume onder zadeldaken (Vlaamse pannen) met opkamer onder hogere nok, vandaar mogelijk 17de-eeuwse kern. Gewijzigde muuropeningen. L-vormige opstelling van de 19de-eeuwse nutsgebouwen, onder meer drieledig wagenhuis met verzorgde poorten.

Kapel, heropgebouwd na de Eerste Wereldoorlog
Knokkestraat z.nr. (bij de erftoegang van nr. 1). Kapel na de Eerste Wereldoorlog heropgebouwd bij de erftoegang van hoeve (toont sterke gelijkenissen met de kapel aan de erftoegang van Oude Zeedijk nr. 7). De kapel is voor het eerst aangeduid op de kaart van het Militair Cartografisch Instituut van 1883. Kleine kapel op rechthoekige plattegrond en onder pannen zadeldak. Rondboogportaal, verdiept in accoladeboogvormige nis. Binnen bidruimte, waarna blauwbeschilderde deur met spijlen en altaar met beeld Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes. Waar men gaat langs Diksmuidse wegen, komt men een kapelletje tegen, s.d., s.l.
Kapel

Herdenkingskapel de Goussencourt of zogenaamde Vliegenierskapel
Kapellestraat z.nr. Herdenkingskapel de Goussencourt of zogenaamde Vliegenierskapel. Landinwaarts gelegen herdenkingskapel. In 1923 opgericht op initiatief van Graaf Stanislas Théodoor de Goussencourt en zijn echtgenote ter nagedachtenis van hun zoon graaf Paul de Goussencourt, die in mei 1917 op 25-jarige leeftijd als sergeant-vliegenier zijn leven liet tijdens een luchtgevecht en hier neerstortte. Neogotische kapel opgetrokken in natuursteen n.o.v. architect Emile Delteure uit Ville-sur-Haine (Henegouwen). Georiënteerde eenbeukige kapel van één travee onder leien zadeldak met driezijdige koorsluiting. Hoge puntgevel op schouderstukken met centraal geajoureerd roosvenster en versneden steunberen. Verhoogde toegang gevat in geprofileerde spitsboognis geflankeerd door twee rondzuilen met knoppenkapiteel. Overige wanden geritmeerd door verjongende steunberen en spitsboogramen met maaswerk (tweelichten) en glas-in-lood. Geprofileerde gootlijst. Interieur. Gecementeerd interieur met natuursteenimitatie. Spitstongewelf met dito afwerking. Witstenen altaar met de voorstelling van het paaslam en het opschrift "LAUDETUR JESUS CHRISTUS" opgesteld op een podium met parketvloer. Tweelicht boven het altaar oorspronkelijk ingevuld met een glas-in-loodraam met de voorstelling van Petrus en Paulus, thans ontvreemd. Tegen de noordwand, verzorgd uitgewerkte gedenkplaat (o.m. wapenschild, bladerkrans, rozetten) in similisteen met het opschrift: "A la mémoire de: Comte Paul de Goussencourt engagé volontaire sergent pilot aviateur chevalier de l'Ordre de Leopold II décoré de la Croix de guerre et de la Médaille de l'Yser tué face à l'ennemi en service commandé le 12 Mai 1917 à l'âge de 25 ans; Ses père et mère Stanislas Théodore Marie Comte de Goussencourt et Jeanne Rose Virginie Marie de Patoul Fieuru Comtesse de Goussencourt ont élévé cette chapelle à l'endroit même où est mort pour la Belgique leur fils bien-aimé. Vous qui passez priez pour lui - pour eux MCMXXIII". Witte en zwarte tegelvloer. Verwaarloosde toestand (anno 2004). INVENTARISATIE VAN RELICTEN UIT WOI IN DE WESTHOEK (Provincie West-Vlaanderen, "Oorlog en Vrede in de Westhoek", en Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap, Afdeling Monumenten en Landschappen).BAUWENS J., De Westhoek tussen IJzer en Noordzee, Brugge, 1997, p. 92. DECOUTERE A., Kaaskerke met zijn oorlogsmonumenten en kapellen, in Den Dyzere, jg. 7, n° 4, 1988, p. 25-28.DEMOEN H., Notities i.v.m. de herdenkingskapel de Goussencourt te Kaaskerke, 1995 (niet gepubliceerd).
POI

Knokkebrug
Reeds in de middeleeuwen vormde de samenvloeiing van beide wateren aan de Knokkebrug een belangrijk waterwegenknooppunt. Later werd de plaats ook militair zeer belangrijk. Diverse naties stationeerden hier hun troepen in een fort dat oorspronkelijk door de Spanjaarden werd gebouwd(1590): achtereenvolgens de Fransen, de Hollanders en de Oostenrijkers, die het in 1772 afbraken.
Auteur: Fluppe
Brug

Fintele
Bij de samenvloeiing van de Lovaart en de IJzer ligt het gehucht Fintele. Reeds in de 13de eeuw wordt melding gemaakt van een windas, die de Lovaart met de IJzer verbond en de boten over een dam van de ene rivier naar de andere hees. De naam ‘Fintele’ zou een vervorming zijn van de 13de-eeuwse benaming ‘Wind-ele’ en verwijzen naar de plaats (=ele) waar de windas (= winde) stond. Die ‘winde‘ bestond uit twee grote wielen op een dikke as en was opgesteld op de IJzeroever aan de monding van de Lovaart . Aan de wielen waren plankjes bevestigd waarop de vrouwen van Fintele liepen en zo de wielen lieten draaien. Het schip, dat met koorden aan de wielen was verbonden, gleed dan over de weg in een met vet ingesmeerde geul. De vaartuigen die op die manier werden overgeheveld, hadden een laadvermogen van 12 à 15 ton en een diepgang van slechts 50 cm. Zoals op de gedenksteen bij de brug te lezen is, dateert de eerste steenlegging van het huidige sassencomplex van 1827. De bouwwerken werden uitgevoerd in opdracht van Willem I der Nederlanden.
Erfgoed

Villa Martha
Villa Martha, rechtover hoeve Eversam, werd in 1902 in opdracht van Emile Valcke gebouwd als huwelijksgeschenk voor zijn nichtje Martha Valcke en haar man Marcel Vandecasteele. Dit pareltje getuigt van het weelderige leven van grootgrondbezitters uit de Belle Epoque. Tot WOI diende dit miniatuurhuisje als jachthuisje. Het geheel vormt één van de merkwaardigste ‘follies’ in West-Europa.
Monument

't Hof van Commerce
Dit sfeervolle café-restaurant naast de Stavelebrug, aan de boord van de IJzer, is al meer dan 18 jaar een begrip bij mensen van het goede leven. Jean Blaute kwam er langs met zijn Tournée Générale en Iris was een graag geziene gast bij Geubels en de Belgen op Vier. Na de uitbundige verwelkoming door de tofste cafébazin van het land, volgt hier een overvloedig buffet met een uitgebreid assortiment van groenten, fruit, sausjes en vlees: alles van het varken (35 soorten). Alles is in huis bereid en in de authentieke beenhouwerij bedien je je à volonté van al dit lekkers. Tijdens de eerste twee weken van december is er ook hutsepot met worst, spek, koteletten, smout en brood. Bij mooi weer geniet je op het terras langs de IJzer van de lekkere Picon van het huis. De kamers van deze 160-jaar oude herberg zijn ingericht volgens thema en met een knipoog. Van vintage ondergoed over schommelpaarden tot klassieke affiches uit vervlogen tijden.
Restaurant

IJzerdijk
Hier lagen de Belgische stellingen vlak achter de IJzerdijk. Waar je nu de overkant ziet, zag je een brede overstroming. Her en der, op wat hoger gelegen plaatsen ontstonden eilandjes die als voorposten werden ingenomen en waar vaak voor gevochten werd. Pontons leidden de soldaten naar de overkant in het overstromingsgebied. Achter de IJzer werden dorpen als Oudekapelle, Nieuwkapelle en Kaaskerke met de grond gelijk gemaakt. In oktober 1914 moesten alle burgers de streek verlaten. Twee oude vrouwen weigerden hun huis te verlaten. Marie Declercq (weduwe Debeuf) of 'Mieke Beuf' was een volkse vrouw die in haar kleine huisje tegen de dijk in Nieuwkapelle de soldaten van koffie voorzag. Ze werd in 1915 toch geëvacueerd naar De Panne. Soldaten noemden haar “La Joconde” (de Mona Lisa) omwille van haar glimlach. De douairière (weduwe) Favarger de la Favarge (Madame Tack) ontving in haar Villa Marietta - hier vlakbij - ook de troepen voor versnaperingen en schoensmeer. Ze deed boodschappen en bracht spullen rond op haar ezel. Beiden werden gedecoreerd door Koning Albert I. Mieke met het Burgerkruis, Madame Tack werd Ridder in de Leopoldsorde.
Dijk

Stavele
Stavele staat gedurende de gehele oorlog deels onder water. Geallieerde militairen verblijven hier in rust of halve rust. In het begin vinden de soldaten onderdak in stallen en schuren. Later worden speciaal voor hen barakken gebouwd. Stavele is vooral een Frans kantonnement voor de Franse sector. Op 15 oktober 1917 sneuvelt in Bikschote de Franse soldaat Etienne Charles Lorin, 18 jaar oud, uit Chartres. Hij is de zoon van glasraamkunstenaar Charles Lorin. Lorin wordt in Stavele begraven, maar later wordt zij lichaam naar Frankrijk gebracht. Vader Lorin verwerkt zijn verdriet door twee glasramen te maken voor de kerk van Stavele die in 1919 worden aangebracht. Je kan de glasramen bekijken in de doopkapel. Het linkse glasraam stelt de marteldood van St Etienne voor, in een medaillon verwerkt de vader het portret van zijn zoon. Het rechts brandraam stelt het slagveld bij de IJzer voor.
Deelgemeente

De Hooipiete
Wie nog nooit de Fintéle van dichtbij zag, moet daar dringend verandering in brengen. Te midden van de Westhoekvelden meanderen de IJzer en de Lo-Vaart naar elkaar toe. In die poëtische omgeving zorgt De Hooipiete voor een passende culinaire aanvulling op dit krachtige landschap. Op de breuklijn tussen traditie en innovatie tovert Wannes (Het Lekkere Westen!) met verse lokale producten. Zo geeft hij het ouderlijke restaurant een nieuwe dynamiek en een eigentijdse invulling. De passie van die verschillende generaties leidt tot een uniek gerechtenpallet dat culinaire ontdekkers blijft imponeren. De warme ontvangst en het stijlvolle interieur maken die smaakervaring helemaal af. Het terras brengt je nog dichter bij die schitterende natuur. Ambassadeur van http://www.hetlekkerewesten.be
Restaurant

De FOT'oeil
Het 'Charmante Dorp' Sint-Jacboskapelle, net naast de IJzer die door het landschap meandert, vormt het unieke decor voor de FOT'oeil. Een fotografiemuseum waar genieten centraal staat. De unieke collectie van de Brugse fotograaf André De Blieck was de aanleiding voor dit concept. Een schat aan camera's en toebehoren uit de 20ste eeuw en daarnaast een indrukwekkende collectie fotografie-literatuur, kreeg onder impuls van zoon Marc hier een plaatsje. Herbeleef hier, van oud tot jong, je ervaringen met de 'fotografie'. Doorlopend zijn er exposities en ook muziekliefhebbers komen bij de FOT'Oeil aan hun trekken. Vanuit het huiselijke praatcafé bewonder je de Westhoek in al zijn glorie. 's Zomers geniet je op het zonovergoten Polderterras, 's winters zorgt de hartelijke sfeer voor de nodige warmte.
POI

Sint-Jans Onthoofdingkerk (Stavele)
De Sint-Jans Onthoofdingkerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Alveringem behorende plaats Stavele, gelegen aan het Alexis Decarneplein.
Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]
De parochie bestond reeds in 1155. Een omstreeks 1250 gebouwd romaans kerkje werd vervangen door een laatgotisch kerkgebouw, dat in 1796 -door Fransgezinde revolutionairen- in brand gestoken en geplunderd werd om hersteld te worden in 1800. In 1830 werd de kerk herbouwd. In 1889 werd het gebouw vergroot in neogotische trant, naar ontwerp van Antonius Verbeke. Er werd toen een westtoren, een transept, een doopkapel en een oostpartij aangebouwd.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de toren door de geallieerden als uitkijkpost gebruikt. In 1917 sneuvelde de Franse soldaat Etienne Lorin te Bikschote. Hij werd aanvankelijk op het kerkhof van Stavele begraven. Zijn ouders, die glazenier waren, schonken in 1919 twee glas-in-loodramen aan de kerk. Naast religieuze voorstellingen -Doop van Christus, marteldood van Sint-Stefanus (Saint-Étienne)- zijn daarop ook scènes uit de Eerste Wereldoorlog te zien, evenals het portret van Etienne Lorin.
Gebouw[bewerken | brontekst bewerken]
Het betreft een driebeukige hallenkerk met voorgebouwde, zware westtoren, welke drie geledingen telt. De toren is voorzien van hoektorentjes op de torentrans.
Interieur[bewerken | brontekst bewerken]
Het kerkmeubilair is grotendeels neogotisch (eind 19e eeuw). Er is een 17e-eeuws eiken Hubertusbeeld en een Onze-Lieve-Vrouw van Smarten in gepolychromeerd hout uit de eerste helft van de 18e eeuw.
Het orgel uit 1821-1822 is van de orgelbouwers Van Peteghem.
BRON : Sint-Jans Onthoofdingkerk (Stavele) - Wikipedia
Auteur: Joris Broché
Kerk

Blankaartkasteel
Het Blankaartkasteel is een kasteel in de tot de West-Vlaamse gemeente Diksmuide behorende plaats Woumen, gelegen aan de Iepersteenweg 54-58.
Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]
Oorspronkelijk lag hier een vijver die ontstond door turfwinning welke vanaf de 13e eeuw of vroeger plaats heeft gevonden. Omstreeks 1865 werd op deze plaats door baron Gustaaf de Coninck de Merckem, die het domein had verworven, een kasteel gebouwd dat werd ontworpen door Joseph Schadde en in eclectische stijl (met veel neorenaissance-elementen) werd uitgevoerd. Ook werd toen een park aangelegd met dienstgebouwen als paardenstallen, koetshuis en een tuinmanswoning. Verder was er een moestuin en er waren serres. Eind 19e eeuw werd de vijver uitgediept en er werd een visvijver aangelegd. Ook werd een ijskelder gebouwd en een eendenkooi. Het domein, De Blankaart genaamd, werd toen al beschouwd als zijnde van grote natuurhistorische waarde.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het kasteel zwaar beschadigd. Enkel de voorgevel bleef overeind. Van 1925-1929 werd het in kleinere en soberder vorm herbouwd naar ontwerp van Jules Gunst. Hierbij bleef het oorspronkelijke uitzicht, met de twee ronde hoektorens en de veelhoekige traptorens, behouden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de spits van beide hoektorens vernield, en nooit meer hersteld.
Heden[bewerken | brontekst bewerken]
Op rechthoekige plattegrond is het een gebouw van 1920 in rode baksteen met natuurstenen sierelementen. De voorgevel wordt geflankeerd door de twee halfronde hoektorens, nu zonder spits. Boven de ingang prijkt het wapenschild van de familie de Coninck de Merckem, uitgevoerd in natuursteen. Links van de voorgevel, aan de zuidgevel, is de traptoren.
Het interieur is nog grotendeels in de toestand van 1920. Het kasteel beschikt over een kapel, voorzien van drie glas-in-loodramen van 1959, vervaardigd door Michel Martens. De kapel wordt overwelfd door een spitstongewelf.
De ijskelder en de eendenkooi zijn nog intact. Ook is er een smeedijzeren boogbrug en zijn restanten van de vroegere zichtassen bewaard gebleven.
Bronnen, noten en/of referenties
BRON : Inventaris Onroerend Erfgoed
Auteur: Joris Broché
Kasteel

Westhoektrail Stavele - Ijzerboomgaard
Van IJzerstraat, 8691 Alveringem, België
Naar IJzerdijk 41, 8600 Kaaskerke, België
Routering Wandel - mooiste, Manueel